Spijt maakt plaats voor geluk...

Sinds lange tijd is er weer wat licht in mijn leven.  Ik ben volledig hersteld van een toch wel nare operatie.  Het naaiclubje draait op volle toeren. De dochters hadden een fantastisch schoolrapport. Fijne, liefdevolle mensen op me heen.  Het zonnetje schijnt...zucht...zoveel fijne dingen ....zalig toch !  Het is megadruk maar ik geniet er van, 't is een gezellige drukte, mijn leven en I like it !

Spijt

Spijt, dat is het enige woord dat ik kan zeggen.  Ik wou gisteren zo graag bij de sToffen Madammen zijn voor de eerste bijeenkomst.  Zeker als ik vandaag de prachtige tekst van Sanne las over de bijeenkomst.
Binnen twee weken ben ik er zeker bij, nothing can keep me away ! I'm back !

Hospi

Ik ben weer thuis... Gisteren wil ik zo snel mogelijk uit mijn geheugen verbannen ! Wat een vreselijke dag !
Maar enfin, de ingreep is geslaagd en binnenkort ben ik weer zo goed als nieuw !
Ik kijk er al naar uit om weer achter mijn naaimachientje te kruipen.  Ik heb het patroontje getekend voor een rokje voor Sjanne.  Spijtig dat ik vanavond de eerste bijeenkomst moet missen, anders was ik er vast en zeker aan begonnen.  Ik wens de rest van de sToffe Madammen een hele fijne creatieve avond toe !!

't zonnetje

Wat doet het zonnetje toch deugd ! Ik heb er zo lang naar uitgekeken.
Ik heb er van geprofiteerd om met mijn mama in de rolstoel een wandeling te maken naar het kerkhof.  Het was fijn om haar zien te genieten van het buiten zijn, van een bezoekje aan de stilste plaats ...
Daarna een lekker ijsje gegeten en weer naar huis gereden.  Een mooie zondag...

Gitaarles

Deze ochtend weer gitaarles gehad en leerde de Bm spelen. Niet simpel als je niet zo'n grote handen hebt.
Maar met de nodige oefening kom ik er wel !
Nog steeds een beetje onder de indruk van de komende heelkundige ingreep ... het gooit veel roet in het eten.  Zoveel nieuwe plannen gemaakt en dit trekt er ineens een streep over.  Zut !

pech ...

Deze middag kreeg ik te horen dat ik 4 april a.s. geopereerd word en een paar dagen buiten strijd zal zijn.  Dit is een serieuze domper op de vreugde van de voorbije dagen.  Nu mis ik immers de eerste bijeenkomst van ons gloednieuwe naaiclubje en dat vind ik alles behalve leuk.

Hoe het begon :

Door de jaren heen bleek dat ik wat creatief talent had.  Meer en meer ging alles die richting uit.  Spijtig van de verkeerde studiekeuze...  Ik deed hier en daar wat cursussen, wat workshops en studeerde twee jaar keramiek aan de Hagelandse Academie.  Dit was waar ik wilde mee bezig zijn ! Creatief zijn, kennis vergaren en weer delen met anderen.  Ondertussen gaf ik enkele workshops in scholen met klei.  Kinderen vinden dit een fantastische materie om mee te werken !
Textiel heeft me ook altijd al gefascineerd.  Ondertussen ben ik ook met m'n supergoedkoop naaimachientje aan de slag en maak ik leuke dingen.